Doğayı kocaman ellerle kucaklamalıyız

Normal değildi bu ürperten soğuk . Bakmayın soğuk dediğime ismi “ soğuk” sadece… İçimde uyandırdığı hisler sımsıcak , zıt kavramlar oldu arkadaş. Doğadayız ; kuşların cıvıl cıvıl sesleri ,yüzümüzü okşayan rüzgâr , su sesinin verdiği huzur , ateş başında insanlar ve en önemlisi gövdesi , dalları ile bize kol kanat geren heybetli ağaçlarımız … Şehrin hengamesinde kaçmış , oksijene ve dinginliğe hasret kalmış bir grup insan . Ne güzel de tanıdı herkes birbirini ama sanki 40 yıllık arkadaş . Farklı yaşamlar , farklı kültürler ; belki şehirde tesadüf etseler olmayacak bu kadar güzel sohbet . Neden mi ? Doğadır bizim tabiat anamız bizim yaşam kaynağımız. İnsanoğlu özüne yaklaşmalı ki insan olduğunu hatırlarsın. Doğada parça bütüne ulaşır , insan özüne kavuşur . Dönelim tekrar ateş başı sohbetimize . Güldük eğlendik dans ettik . Belli ki gece uzun . Konuşulacak konular belki de özlem ile bahsedileceklermiz var ? Belki de bir “ yabancıya “ anlatacaksın hayallerini ve hayal kurmaya korktuğun şeyleri ? Hayat ya bu hani olmuyor öyle herşey güzelinden . Ama doğada da olunmaz ki kederli ve umutsuz ! He sahiden “ kahveler bizden “ diyen olmadı mı daha ? Olmuştur olmuştur .. Gecemizi , sohbetimizi , hayallerimize lezzet verecek şeydir kahve . Bizim olayımız değil içindeki nikotinle sadece biliyoruz ki ruhun da beden gibi ihtiyaçları var . Evet beden için su ne ise ruh için de kahve odur bizim için . Yudumlarken kahvelerimizi , ateşi harlamalı biri .. Gün ışığını görür olduk içimizde koskoca bir huzur ile … Doğayı kocaman ellerle kucaklamalıyız diyerek bitirdik sohbetimizi . Hey sen oradaki bırak artık kahveyi 🙂 Biliyoruz çok güzel ama bozma kendi “ doğanı “ . Uyu birkaç saat . Ne olsa yine oturacağız ve yine birileri diyecek “ kahveler bizden “ 🌲❤️
Trekking.Bursa

Bir cevap yazın